Andrzej Czcibor-Piotrowski (1931‒2014)

Andrzej Czcibor-Piotrowski ‒ polski poeta, prozaik, tłumacz literatury czeskiej, słowackiej i angielskiej. Pochodził ze Lwowa. Podczas II wojny światowej został zesłany na Sybir wraz z rodziną. Po pobycie w Kazachstanie, dołączył do jednego z pierwszych transportów z Armią Andersa, który przeniósł go do Isfahanu, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej w latach 1942–1944. Następnie podążył szlakiem przez Persję, Irak, Palestynę i Egipt, zanim osiedlił się w Wielkiej Brytanii. Ukończył gimnazjum w Szkocji, a po wojnie powrócił do Polski. W 1950 r. zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Wydziale Slawistyki Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1955 r. Jego debiutem literackim był tomik wierszy Oczy śniegu, wydany rok później. Aktywnie działał w Stowarzyszeniu Autorów ZAiKS i Stowarzyszeniu Pisarzy Polskich. Opublikował dziewięć tomów wierszy m.in. Autoportrety (2011). Na swoim koncie ma również powieści, m.in. Prośba o Annę (1962), Rzeczy nienasycone (1999) ‒ nominowana do Nagrody Literackiej Nike, Cud w Esfahanie (2001), Sztraszne dni (2008), Nigdy dość. Mirakle (2011).