Andrzej Bułat (1948‒2020)

Andrzej Bułat ‒ polski dziennikarz prasowy, felietonista, były prezes i redaktor naczelny wrocławskiego dziennika „Gazeta Robotnicza” (w latach 90. XX wieku przekształconego w „Robotniczą Gazetę Wrocławską”, następnie w „Gazetę Wrocławską”, która w 2004 roku została połączona ze „Słowem Polskim” w jedną gazetę – „Słowo Polskie – Gazeta Wrocławska”). Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor felietonów pisanych pod pseudonimem Aleksander Malak. Zdobył tytuł Bezbłędnego Redaktora Naczelnego (1993) i tym samym wywalczył dla „Gazety Wrocławskiej” tytuł Bezbłędnej Gazety, uczestnicząc w „Dyktandzie” – Ogólnopolskim Konkursie Ortograficznym. Był członkiem założycielem Klubu Rotary Wrocław‒Centrum, przez kilka lat kierownikiem, a w kadencji 2007/2008 prezydentem tego Klubu. Jego felietony prasowe zostały zebrane i wydane w zbiorach: Świeży blask pigwy. Felietony z lat 2000–2010 (2010), Zryty beret, czyli we wtorki, owszem, można. Felietony 2010‒2012 (2012), Frustracja na dwa place (wskazujące). Felietony 2012‒2014 (2014), Masturbacja pod szubienicą. Felietony 2014‒2016 (2016), Psi patrol. Felietony 2016‒2018 (2018), W cieniu środkowego palca. Felietony 2019‒2020. Suplement 5. i ostatni (2022).