Włodzimierz Herman (ur. 1937)

Włodzimierz Herman ‒ polski reżyser teatralny, tłumacz, autor książek o tematyce teatralnej. Po ukończeniu historii na Uniwersytecie Wrocławskim oraz reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, pełnił funkcję reżysera i kierownika artystycznego Studenckiego Teatru Kalambur we Wrocławiu w latach 1962–1968. Następnie rozpoczął pracę jako reżyser w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W związku z falą politycznego antysemityzmu w 1970 r. w Polsce wyemigrował i osiadł ostatecznie w Danii, gdzie po okresie pracy reżyserskiej w Zurychu zrealizował ponad sto produkcji na scenach eksperymentalnych i w większych teatrach. Realizował własne projekty artystyczne na deskach Teatru Królewskiego w Kopenhadze, gdzie miał okazję inscenizować między innymi Hamleta (we współpracy z Janem Kottem) oraz Ambasadora Sławomira Mrożka (pierwsza europejska premiera). W ramach współpracy z Teatrem Radia Duńskiego przygotowywał słuchowiska adaptując teksty takie jak Szewcy Witkacego oraz jednoaktówki Mrożka. Jego prace reżyserskie miały miejsce również w Nowym Jorku (Jean Cocteau Repertory Theatre), Moskwie, Budapeszcie oraz w Szwecji. Po wielu latach przerwy w kontaktach z polskim teatrem, w 2014 r. zaprezentował w Warszawie swój kabaret filozoficzno-literacki pt. Kierkegaard, czyli z papierów jeszcze żyjącego, we współpracy z aktorami Teatru Narodowego. W 2000 r. został odznaczony przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Jest laureatem prestiżowej Nagrody Teatralnej im. Hermana Banga. Autor dwóch książek: Filozof na scenie, czyli moja przygoda teatralna z Kierkegaardem. Wrocławska nostalgia (2015), Mój dybuk. W poszukiwaniu tożsamości: drogi, bezdroża, dygresje (2017).