Norbert Conrads (ur. 1938)
Norbert Conrads ‒ prof. dr hab., historyk. Studiował historię, historię sztuki i germanistykę na uniwersytetach w Kolonii i we Wiedniu. Doktorat obronił w 1968 roku na Uniwersytecie w Kolonii, habilitował się w 1978 roku na Uniwersytecie w Saarbriicken. Głównym przedmiotem działalności naukowej prof. Conradsa są studia nad wczesnonowożytnymi dziejami Niemiec, w tym historia oświaty i dzieje społeczne, oraz przeszłość Śląska w XV–XX w., w tym dzieje Uniwersytetu Wrocławskiego. Najbardziej znana jego książka poświęcona jest działalności akademii rycerskich w dawnej Europie. Opublikował dotychczas 18 monografii i innych prac zwartych oraz blisko 100 artykułów naukowych, nie licząc innych form piśmiennictwa naukowego. Aktywnie włączył się w działania na rzecz Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest członkiem zarządu Niemiecko-Polskiego Towarzystwa Uniwersytetu Wrocławskiego i członkiem Kuratorium Nagrody Naukowej Leopoldina tego towarzystwa. Za swoją działalność naukową otrzymał w 1998 roku Georg-Dehio Preis, w 2000 roku Nagrodę Kulturalną Śląska, a w 2004 roku Złoty Medal Uniwersytetu Wrocławskiego.















